ตัวอาคารของพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ลียงมีความยิ่งใหญ่อลังการสมกับที่เป็นศูนย์กลางทางผลงานศิลปะของเมือง พบ กับชิ้นงานทางศิลปะที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นศิลปะวัตถุอียิปต์โบราณ หรือจะเป็นศิลปะสมัยใหม่ที่จัดแสดงในแกลลอรีที่ครั้งหนึ่งเป็นของนักบุญเบเนดิกไทน์จากศตวรรษที่ 17 ใช้เวลาตลอดบ่ายเพื่อเยี่ยมชมผลงานศิลปะชั้นยอดของยุโรปในสถาปัตยกรรมที่เกินจินตนาการแห่งนี้
พิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่แห่งนี้แบ่งออกเป็น 5 ส่วนด้วยกัน ประกอบด้วย โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ เหรียญและเหรียญตรา งานคอลเลกชั่นศิลปะ ประติมากรรม และภาพเขียนตั้งแต่ศตวรรษที่ 13-21 ทัวร์โดยรอบพร้อมไกด์ทัวร์ในภาษาอังกฤษซึ่งมีให้บริการในวันเสาร์ หรือทัวร์ในส่วนของพิพิธภัณฑ์ใดส่วนหนึ่งที่คุณชื่นชอบเป็นพิเศษเพื่อศึกษางานศิลป์อย่างถ่องแท้ ทัวร์จะใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง แนะนำให้จองทัวร์ล่วงหน้าสำหรับทัวร์เป็นหมู่คณะโดยโทรติดต่อกับพิพิธภัณฑ์ หรือคุณสามารถทัวร์พิพิธภัณ ฑ์โดยใช้ออดิโอไกด์ทัวร์ซึ่งมีความยาว 90 นาที
ชมความสวยงามทางศิลปะของอียิปต์โบราณอย่าง Coffin of Isetemkheb และ ประตูจากวัดที่เมดามัด ชื่นชมของล้ำค่าจากจักรวรรดิเปอร์เซีย กรีก และโรมัน สำรวจคอลเลกชั่นเหรียญตราเพื่อมองหาTreasure of Terreaux และ Stater of Vercingetorix ซึ่งเป็นเหรียญทองเซลติกจากยุค 52 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งมีรูปศีรษะที่มีผมดัดลอนด้านหนึ่งและอีกด้านหนึ่งเป็นรูปม้าควบ
สัมผัสความวิจิตรแห่งภาพเขียนศิลปะอย่างภาพ Agitated Sea at Etretat ของ โคล้ด โมเนต์ (Claude Monet) และภาพ ผู้หญิงนั่งบนชายหาด ของปาโบล ปิกัสโซ่ (Pablo Picasso) และตื่นตะลึงไปกับงานประติมากรรม The Temptation of St. Anthony ของออกุสต์ โรแดง (Auguste Rodin) ดูภาพถ่ายความคมชัดสูงของผลงานชิ้นเอกที่โดดเด่นอย่างผลงานของศิลปินเอกเรอนัวร์ (Renoir) และปีซาโร่ (Pissarro) ได้จากเว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์
ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ได้รับการบู รณะครั้งใหญ่ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ถึง 1990 พิพิธภัณฑ์เปิดให้บริการตั้งแต่เช้าถึงช่วงเย็นโดยจะปิดให้บริการทุกวันอังคาร มีค่าเข้าชมพิพิธภัณฑ์และค่าเข้าชมเพิ่มเติมสำหรับงานนิทรรศการที่จัดแสดงขณะนั้น
พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ลียงตั้งอยู่บนแหลมที่ยื่นออกไปบนแม่น้ำสองสายหลักซึ่งคือแม่น้ำซาโอน (La Saône) และแม่น้ำโรห์น (Le Rhône) สามารถเดินทางมายังพิพิธภัณฑ์โดยรถไฟใต้ดินโดยลงที่ Hôtel de Ville-Louis Pradel ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองและเดินออกทางทิศตะวันตกอีกเพียง 3 นาที สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียงรวมถึงโรงอุปรากรลียง (Lyon Opera) และ Museum of Printing and Graphic Communication
![La Cour des Voraces est une cour d'immeuble lyonnais, célèbre pour son monumental escalier de façade de six étages (escalier à volées libres). C'est une impressionnante traboule qui permet de passer du 9 de la place Colbert au 14 de la montée de Saint-Sébastien ou au 29 rue Imbert-Colomès. Située sur les pentes de la Croix-Rousse, la Cour des Voraces est un symbole lyonnais. Construite vers 18401, c'est un bel exemple d’une architecture populaire dite « canuse », liée à l'industrie de la soie qui a profondément marqué le quartier. Mais c'est également un lieu qui symbolise quelques grands moments de l'histoire lyonnaise. La révolte des Canuts[modifier | modifier le code] Une plaque commémorative indique que « Dans la cour des Voraces, ruche du travail de la soie, les canuts luttaient pour leurs conditions de vie et leur dignité ». La cour des Voraces tient certainement son nom d'un groupe d'ouvriers canuts nommés les Voraces, qui s'illustrèrent par leurs insurrections républicaines de 1848 et 1849.
On raconte que la Cour des Voraces (également appelée « Maison de la République ») a servi de refuge aux ouvriers canuts lors de leurs révoltes3. Cette cour devint célèbre, dit-on, par une bataille qui opposa les canuts aux soldats de l'armée régulière[réf. nécessaire]. Compte tenu de la date de construction, il peut s'agir de combats ayant eu lieu lors de la seconde insurrection des Voraces4 en 1849. Une autre hypothèse est évoquée : l’immeuble aurait abrité la loge d’une organisation mutualiste de Canuts : le Devoir mutuel. Le mot « Dévoirant » - c’est-à-dire les membres du Devoir mutuel -, déformé, a fini par donner le mot « Voraces ». Il se dit aussi que le mot "voraces" est issu du fait que ces canuts luttaient contre la diminution du volume du pot de vin. En effet le pot de vin devenait de plus en plus petit, mais le prix restait inchangé. (cf. Les Voraces (Lyon)) Seconde guerre mondiale.
Pendant la Seconde Guerre mondiale, les traboules lyonnaises, lieux sombres et secrets (peu connus des étrangers) dont la configuration favorisait les activités clandestines, ont permis aux réseaux de résistance d’échapper à la surveillance de l'occupant allemand. La Cour des Voraces est souvent évoquée comme symbole de cette résistance5. Plus récemment[modifier | modifier le code] En 1995, l'association Habitat et Humanisme dirigée par le père Bernard Devers rachète le lieu et lance des travaux de réhabilitation de la cour qui devient alors un symbole de l'habitat social3, et les gones du quartier retrouvent les joies du « débaroulage » (dégringolade en parler lyonnais et franco-provençal).
La Cour des Voraces](https://images.trvl-media.com/place/2190/e4c0c1e1-3fb8-46f3-9469-e2e2d4b9ccd0.jpg?impolicy=fcrop&w=900&h=506&q=mediumHigh)
