ห้องซิโมนิโน ซึ่งเดิมรู้จักกันในชื่อโบสถ์ซิโมนิโน ตั้งอยู่ภายในวังบอร์โตลาซซี ลาร์เชอร์ โฟกาซซาโร บนถนนเวีย เดล ซิโมนิโน ในใจกลางเมืองเก่าของเมืองเทรนโต ได้รับการบริจาคให้แก่ FAI โดยมารินา ลาร์เชอร์ โฟกาซซาโร ในปี 2018 เพื่อทำการบูรณะและปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้น

หลังจากงานบูรณะเบื้องต้น ซึ่งเน้นที่ด้านหน้าของพระราชวังเป็นอันดับแรก โดยเผยให้เห็นหน้าต่างสมัยศตวรรษที่ 15 และฟื้นฟูสีสันและความคมชัดให้กับภาพวาดและจารึกสมัยศตวรรษที่ 18 มูลนิธิได้ปรับปรุงพื้นที่ภายในเพื่อสร้างโครงการส่งเสริมวัฒนธรรมใหม่และเป็นเอกลักษณ์ โครงการนี้ประกอบด้วย “เรื่องเล่าด้วยเสียง” ที่อุทิศให้กับเรื่องราวของไซมอนแห่งเทรนโตวัยเยาว์ ผู้เข้าชมจะนั่งบนม้านั่งไม้ที่ชวนให้นึกถึงม้านั่งในคณะนักร้องประสานเสียง และฟังคำบรรยายความยาว 20 นาทีผ่านหูฟังไร้สายที่ออกแบบมาเพื่อมอบเสียงคุณภาพสูง

ณ ที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสถานที่เกิดของเขา ดังที่ระบุไว้ในจารึกบนด้านหน้าอาคาร เคยมี “โบสถ์น้อยซิโมนิโน” ในศตวรรษที่ 18 และอาจมีมาก่อนหน้านั้นด้วย เรื่องนี้หมายถึง ซิโมน ลอมเฟอร์ดอร์ม เด็กชายอายุเพียงสองขวบเศษ ที่ถูกพบเสียชีวิตเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1475 ในคูน้ำรอบบ้านหลังหนึ่งริมแม่น้ำอาดิเจ ซึ่งเป็นของชาวยิว ไซมอนกลายเป็นบุคคลสำคัญโดยไม่เต็มใจในเรื่องราวอันเหลือเชื่อเกี่ยวกับการต่อต้านชาวยิว การไม่ยอมรับความแตกต่างทางศาสนา และความอยุติธรรม ซึ่งสมควรได้รับการจดจำและเล่าขานต่อไป

ในเวลานั้น ทางการเมืองซึ่งถูกครอบงำด้วยอคติและความเกลียดชังต่อชาวยิวมาอย่างยาวนาน ได้ส่งเสริมความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับการฆาตกรรมตามพิธีกรรม โดยกล่าวหาว่าชาวยิวเป็นผู้ฆ่าเด็กชายเพื่อใช้เลือดของเขาในพิธีกรรมเทศกาลปัสคา ด้วยเหตุนี้ ไซมอนจึงกลายเป็นผู้พลีชีพเพื่อศาสนาคริสต์ในทันที และต่อมาได้รับการยกย่องเป็นบุญญานุภาพอย่างเป็นทางการ กลายเป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง มีสถานที่สักการะเฉพาะ การแห่ขบวนประจำปี และรูปปั้นศักดิ์สิทธิ์มากมายกระจายอยู่ทั่วอิตาลี ในขณะเดียวกัน ชุมชนชาวยิวขนาดเล็กในเมืองเทรนโตถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม ถูกพิจารณาคดี ถูกตัดสินลงโทษ ถูกกดขี่ข่มเหง และในที่สุดก็ถูกขับไล่ออกจากเมืองเทรนโต ซึ่งพวกเขาไม่ได้กลับมาอีกเลยเป็นเวลาห้าร้อยปี จนกระทั่งปี 1965 หลังจากมีการทบทวนทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการพิจารณาคดีซึ่งพลิกคำตัดสินว่าชาวยิวมีความผิด ลัทธิบูชาไซโมนิโนจึงถูกปราบปรามโดยพระราชกฤษฎีกาของพระสันตะปาปา โดยสั่งให้ย้ายอัฐิของเด็กชายออกจากโบสถ์แห่ง SS. นักบุญเปโตรและนักบุญเปาโล การยุติการเฉลิมฉลองทั้งหมด และการปิดโบสถ์ทั้งหมด รวมถึงโบสถ์แห่งนี้ที่บริจาคให้แก่สมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (FAI) จนกระทั่งปี 1992 ชุมชนชาวยิวจึงได้กลับคืนสู่เมืองเทรนโตอย่างเป็นทางการ ซึ่งมีการจัดทำป้ายจารึกเพื่อเป็นอนุสรณ์โดยทางเมือง

นับตั้งแต่ปี 1965 สถานที่แห่งนี้ไม่ได้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาอีกต่อไป แต่ยังคงเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางวัฒนธรรมอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่ในด้านสถาปัตยกรรมและการตกแต่งเท่านั้น แต่เหนือสิ่งอื่นใด เพราะมันเป็นพยานถึงบทบาทอันมืดมนในอดีตของเรา ด้วยเหตุผลนี้เอง จึงจำเป็นต้องอนุรักษ์และแบ่งปัน เพื่อส่งต่อความทรงจำเกี่ยวกับสิ่งที่เคยเป็นมา และสิ่งที่ไม่ควรเกิดขึ้นอีกในอนาคต