เรือบ้านลา เวลาร์กา (La Velarca) ซึ่งออกแบบโดยสตูดิโอ BBPR ในมิลาน (ประกอบด้วย Gian Luigi Banfi, Lodovico Barbiano di Belgiojoso, Enrico Peressutti และ Ernesto Nathan Rogers) ในปี 1959 ได้กลับมาจอดเทียบท่าเดิมที่ออสซุชชิโอ (Ossuccio) บนทะเลสาบโคโม (Lake Como) หันหน้าไปทางเกาะโคมาซินา (Isola Comacina) อีกครั้งในวันนี้ หลังจากได้รับการบูรณะอย่างยาวนาน นี่ไม่ใช่แค่เรือบ้านธรรมดา แต่เป็นผลงานชิ้นเอกขนาดเล็กของประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ซึ่งออกแบบโดยสถาปนิกกลุ่มเดียวกับที่ออกแบบหอคอยเวลาสกา (Torre Velasca) และชื่อ “เวลาร์กา” (Velarca) ก็สะท้อนความคล้ายคลึงกันอย่างจงใจ ไม่ใช่แค่บ้านพักตากอากาศ แต่เป็นสถานที่พิเศษที่เฟียมเมตตาและเอมิลิโอ พ่อแม่ของอัลโด นอร์ซา จินตนาการขึ้นมา เพื่อต้อนรับ ต้อนรับแขก และรวมเพื่อนฝูงและคนรู้จักที่เคยมาเยือนบ้านของพวกเขาในมิลานอยู่แล้ว ซึ่งรวมถึงบุคคลสำคัญในวงการวัฒนธรรมอิตาลี เริ่มตั้งแต่สถาปนิกชาวมิลานอย่าง โรเจอร์ส เปเรสซุตติ และเบลจิโอโฆโซ เอง ไปจนถึง โรแบร์โต ซัมโบเนต์ จิโอ ปอนติ จิลโล ดอร์ฟเลส ยูจีนิโอ มอนตาเล ลูซิโอ ฟอนตานา อุมแบร์โต เอโค เซซาเร มูซัตติ และ others.La เวลาร์กาได้รับการออกแบบและสร้างขึ้นระหว่างปี 1959 ถึง 1961 โดยสตูดิโอ BBPR ซึ่งได้รับมอบหมายจากเอมิลิโอและเฟียมเมตตา นอร์ซา ให้สร้างที่อยู่อาศัยลอยน้ำ ผลลัพธ์ที่ได้คือผลงานสถาปัตยกรรมและการออกแบบที่แท้จริง ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงเอกลักษณ์ของสตูดิโอจากมิลานในรูปทรงและพื้นที่ต่างๆ ได้แก่ ความใส่ใจต่อสิ่งแวดล้อม การตีความสถานที่ และความมุ่งมั่นในคุณภาพการออกแบบและความแม่นยำในการก่อสร้าง ทำให้ลา เวลาร์กา มีความทันสมัยอย่างน่าทึ่ง ในขณะเดียวกันก็ยังคงยึดมั่นอยู่กับอดีต และแท้จริงแล้ว la Velarca มีรากฐานมาจากอดีตและประวัติศาสตร์ของทะเลสาบโคโม: ในการออกแบบนั้น ได้มีการเพิ่มปริมาตรที่มีชีวิตเข้าไปในตัวเรือของเรือกอนโดลาโบราณแบบลาริอันขนาด 19 เมตร ชื่อ “Corriera Tremezzina” ซึ่งเคยแล่นข้ามทะเลสาบโคโมมาตั้งแต่ปี 1911 ขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร การบูรณะที่ดำเนินการโดย FAI เริ่มขึ้นในปี 2013 และเกี่ยวข้องกับการสร้างใหม่ การบูรณะ การกู้คืน และการปรับปรุงการใช้งาน ซึ่งต้องใช้เวลานานมากและทรัพยากรจำนวนมาก การตรวจสอบอย่างรวดเร็วเผยให้เห็นว่าตัวเรือ ซึ่งเป็นองค์ประกอบโครงสร้างของ la Velarca นั้น เกินกว่าจะบูรณะได้เนื่องจากการเสื่อมสภาพอย่างรุนแรง ด้วยเหตุนี้ จึงตัดสินใจลากเรือจากออสซุชชิโอไปยังมาสลิอานิโก ที่อู่ต่อเรือเออร์เนสโต ริวา เพื่อดำเนินการบูรณะตัวเรือและดาดฟ้าด้านหน้าและด้านท้ายเรือ รวมถึงการฟื้นฟูพื้นที่อยู่อาศัยด้านบน ซึ่งรวมถึงการบูรณาการครั้งใหญ่ด้วย การตกแต่งภายในเป็นส่วนที่ได้รับการปรับปรุงในระยะที่สอง โดยบางส่วนสร้างขึ้นใหม่ บางส่วนบูรณะ และบางส่วนเสร็จสมบูรณ์ด้วยความซื่อสัตย์อย่างสูงสุดต่อสิ่งที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้หรือที่ปรากฏในภาพถ่ายทางประวัติศาสตร์ เฟอร์นิเจอร์ รายละเอียดการใช้งาน และแม้แต่สิ่งของต่างๆ ถูกนำกลับมาใช้ใหม่หรือเพิ่มเติมเข้าไป เพื่อฟื้นฟูลา เวลาร์กา ให้กลับคืนสู่สภาพดั้งเดิมในฐานะบ้านพักอาศัย พร้อมฟังก์ชันการใช้งานครบถ้วน และบรรยากาศของยุคสมัยที่ล่วงเลยไปแล้ว