ปกคลุมไปด้วยความลึกลับและจมอยู่ในสวนมะกอกซึ่งครอบคลุมพื้นที่นอกเมืองเลกเซ ต้นกำเนิดของอารามซับซ้อนสามารถสืบย้อนไปถึงตันเคร็ด กษัตริย์แห่งซิซิลี ซึ่งตามตำนานได้เสด็จมาเยี่ยมที่นี่โดยการประจักษ์ของพระแม่มารี แมรี่ กล่าวโดยละเอียด เรื่องราวของเซร์ราเตเริ่มต้นขึ้นในสมัยเจ้าชายโบเฮมอนด์ที่ 1 แห่งอันติโอค ผู้ปกครองนอร์มัน ซึ่งในช่วงระหว่างศตวรรษที่ 11 และ 12 ได้ก่อตั้งอารามของคณะนักบวชบาซิเลียนแห่งนิกายกรีกออร์โธดอกซ์ขึ้นที่นั่น และได้เปลี่ยนอารามแห่งนี้ให้กลายเป็นศูนย์กลางสำคัญแห่งหนึ่งในการเผยแพร่วัฒนธรรมในอิตาลีตอนใต้ ด้วยห้องสมุดและห้องเขียนต้นฉบับที่เจริญรุ่งเรือง ซึ่งเหล่านักบวชจะคัดลอกข้อความโบราณต่างๆ ตลอดหลายศตวรรษต่อมา อารามแห่งนี้เติบโตขึ้นทั้งขนาดและชื่อเสียง โดยเสริมบทบาททางศาสนาด้วยการทำเกษตรกรรม แต่ในปี 1711 การโจมตีของโจรสลัดตุรกีส่งผลให้อารามตกอยู่ในสภาพถูกทิ้งร้างโดยสิ้นเชิง จนกระทั่งในปี 1965 จึงมีการบูรณะครั้งแรกตามคำสั่งของจังหวัดเลชเช ซึ่งในปี 2012 ได้มอบหมายให้ FAI ดำเนินการกู้ซากครั้งใหม่เพื่อเปิดสถานที่แห่งนี้ให้ประชาชนเข้าชม

ทุกวันนี้ การบูรณะยังดำเนินอยู่ แต่สถานการณ์นี้ไม่ได้ขัดขวางการเยี่ยมชมสิ่งที่เป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมของ Puglian Romanesque ซึ่งประดับประดาด้วยจิตรกรรมฝาผนังสมัยศตวรรษที่ 13 ของไบแซนไทน์ และขนาบข้างด้วยบ่อน้ำสมัยศตวรรษที่ 16 ที่สง่างาม และระเบียงสมัยศตวรรษที่ 13 ที่มีเมืองหลวงแกะสลักอย่างสวยงาม จากหิน Leccese สีขาว – ประติมากรรมชิ้นเอกที่แท้จริงของโรมาเนสก์ อาชีพเกษตรกรรมของไซต์นี้ซึ่งมอบให้กับการแปรรูปมะกอก ข้าวสาลี และยาสูบ เกิดขึ้นจากที่ทำงานและจากบ้านไร่ คอกม้า และโรงสีใต้ดินที่มีหินลับ แท่นอัด และถัง ทั้งหมดนี้เป็นชิ้นส่วนของโมเสกที่ซับซ้อนซึ่งได้รับการบูรณะและสร้างใหม่ แต่สามารถเล่าประวัติศาสตร์บทหนึ่งของพื้นที่ Salento ได้แล้ว